Hele çocuklarıma...
Çocuklarımın da çocuklarına...
Olsa olsa
Karadeniz’den payıma düşeni,
Gökyüzünden üç beş evlek yer.
Ya da, ne vermek istedimse sağlığımda,
Ne vermedimse
Gizlenip kaçışlardan...
Biliyorum, bu yüzden
Yokluğumu çekmeyecekler
Hep yaşıyormuşum gibi gelecek onlara
Biraz uzaklarda, ötelerde...
Babamız diyecekler, dedemiz
Dur durak bilmezdi hiç,
Dert nedir, tasa nedir bilmezdi...
Ama neyi bildiğimi bilmeyecekler.
Rıfat ILGAZ
kaynak(SANAT OLAYI dergisi,sayı:4, Nisan 1981, syf:17)












































